Monumentenschildjes voor 31 panden

De eigenaren van 31 nieuwe gemeentelijke monumenten ontvingen op 8 en 15 september hun monumentenschildje.

Hiermee komt het totaal van gemeentelijke monumenten in Oude IJsselstreek op 257. Als een pand van bijzonder regionaal of plaatselijk belang is, oftewel een bijzonder pand in de omgeving is, kan het in aanmerking komen voor een monumentenschildje. Als een pand is aangewezen als gemeentelijk monument is het vanaf dat moment een beschermd pand. Dit wordt gedaan om het pand in authentieke staat te bewaren. Om zo het uiterlijk en de cultuurhistorische waarde van het pand voor in de toekomst te behouden. Om pandeigenaren hierin te ondersteunen, kunnen zij in aanmerking komen voor een subsidie voor onderhoudswerkzaamheden. Wethouder Janine Kock: “We zijn heel trots op inwoners die met aandacht en historisch besef omgaan met ons erfgoed.”

Delftse School

Het pand op de foto is in 1950 gebouwd, maar voor de oorlog stond er al bebouwing op deze plek. Omdat er in maart 1945 zware gevechten rond Gendringen plaatsvonden, is het waarschijnlijk dat deze bebouwing toen beschadigd is geraakt. Na de oorlog is op deze plek de nieuwe woning gebouwd, waardoor het dus gaat om een pand uit de wederopbouw. De bouwstijl van het pand is verwant aan de Delftse school. Een stijl die voor de oorlog al opkwam, maar toonaangevend werd tijdens de wederopbouwperiode. 
Bij de aanwijzing van de nieuwe gemeentelijke monumenten is extra aandacht geschonken aan bouwwerken uit deze wederopbouwperiode. Dit is gedaan in het kader van het project ‘Een Nieuwe Tijd’ uit de Achterhoek. Vanwege de voor deze periode kenmerkende stijl en de goed bewaarde, originele staat waarin het pand aan de Grotestraat verkeert, is dit pand aangewezen als gemeentelijk monument. Janine Kock: “Het is belangrijk om ons cultureel erfgoed goed te beschermen om zo onze eigen geschiedenis te leren kennen en te weten waar we vandaan komen.”

Feestelijk moment

Vaak is het overhandigen van het monumentenschildje een mooi en soms zelfs feestelijk moment voor de eigenaar. De familie Huurdeman gaf aan dat ze het huis, zoals het in 1950 bedoeld is door de architect, erg mooi vinden en in een zo origineel mogelijke staat willen onderhouden. De benoeming als monument was voor hen daarom geen doel op zich, maar voelt meer als een compliment voor de manier waarop zij het pand hebben onderhouden.