Kerstbrief burgemeester Otwin van Dijk

Beste inwoners,

Nog maar een paar dagen en dan is het kerst. Het feest van licht, warmte en samenzijn. We maken het thuis gezellig met kaarsen, lichtjes en een kerstboom. Het is dé tijd om samen met familie en vrienden te vieren, om te genieten van elkaars gezelschap, om samen te eten en te drinken. Het woord ‘samen’ is juist in deze dagen belangrijk. Maar hoewel we het liefst met de hele familie bij elkaar zouden komen, moeten we het ook dit jaar weer in kleine kring vieren. Afgelopen weekend heeft het kabinet wederom besloten tot een lockdown. Dat is zwaar voor iedereen. En een flinke tegenvaller zo vlak voor de feestdagen. Maar nodig om de zorg en elkaar te beschermen.

Voor veel mensen was (en is) het een moeilijk jaar. Verschillende standpunten zorgen voor verdeeldheid in onze maatschappij. Maar juist nu hebben we elkaar meer nodig dan ooit. We moeten niet tegenover elkaar staan, maar juist de verbinding zoeken. Niet ‘wij-zij’, maar ‘wij-wij’.

Terwijl ik dit opschrijf denk ik aan de vorige maand overleden Job. Een jongen met een verstandelijke beperking. Zijn moeder, journaliste, Annemarie Haverkamp, schreef regelmatig een column over hem. Eén van die columns, getiteld ‘Wij-wij’, ging zelfs viraal. Hierin schrijft Annemarie dat Job niet in hokjes denkt en geen onderscheid maakt tussen mensen. “Job geeft geen anderen de schuld en wenst niemand dood op sociale media. En dan noemen we hem verstandelijk beperkt”, aldus Annemarie. Deze column raakte mij enorm en velen met mij.

Wij kennen denk ik allemaal wel mensen in onze eigen omgeving, die net zo onbevooroordeeld en onbaatzuchtig in het leven staan als Job. Mensen die graag iets voor een ander doen, zonder daarvoor iets terug te vragen. Zoals ‘onze’ afvalheld Michel, die bijna dagelijks bezig is om zwerfafval in onze gemeente op te ruimen. “Dankbaar werk’ noemt hij het zelf. Michel vraagt hier geen geld voor. Een complimentje is genoeg. Dus mocht u hem, of één van de andere inzamelaars van zwerfafval tegenkomen, steek dan gewoon eens uw duim op en bedank hen voor hun inzet.

Ik denk ook aan Jan, die elke week als vrijwillig chauffeur op de buurtbus rijdt en daarnaast bewoners van de verschillende zorgcentra met de rolstoelbus naar diverse locaties in onze gemeente brengt. Zijn beloning is een dankbare blik of een glimlach op het gezicht van de passagier.

En ook onze ‘eigen’ Marga, cliënt van Estinea die in het gemeentehuis werkt, is iemand die geheel onbaatzuchtig haar werk doet. Een paar keer per week voorziet zij ons van koffie en thee. Een bedankje en een gesprekje maken haar blij. En af en toe schuift ze even bij ‘de burgemeester’ aan tafel om op haar mobiel een foto van haar nieuwe neefje te laten zien. Daar geniet zij, en ook ik, enorm van. Ik hoop dat we allemaal een beetje meer ‘wij-wij’ worden en dat we wat meer begrip op kunnen brengen voor het standpunt van de ander. We hoeven het niet altijd met elkaar eens te zijn, maar we moeten wel náást elkaar blijven staan, en niet tegenover elkaar.

Zullen we allemaal onze eigen ‘beperkingen’ eens onder de loep nemen en meer worden zoals Job, Michel, Jan en Marga?

Kijk naar elkaar om, hou hoop en steun elkaar.
Ik wens u fijne feestdagen.

Burgemeester Otwin van Dijk